Είχαμε τη χαρά και την τύχη να συνομιλήσουμε με έναν εκ των «18 Παρά Τέταρτο», τα παιδιά από τις Σέρρες που πάνε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης 2008 με τα δικά τους όνειρα και τις δικές τους φιλοδοξίες. Ο front man της μπάντας, Αντώνης Κεμανετζής, μας δέχθηκε με ιδιαίτερη θέρμη στο σπίτι του και δεν δίστασε να μας μιλήσει για όλους και για όλα.
- Αντώνη, καταρχήν συγχαρητήρια για την πρόκρισή σας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
- Ευχαριστώ πολύ.
- Πρώτα απ' όλα πες μας κάτι για τον εαυτό σου! Στον ελεύθερο σου χρόνο τι κάνεις, εκτός από μουσική;
- Παίζω μπάσκετ και πάω στο γυμναστήριο!
- Πότε και πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική;
- Παίζω δέκα χρόνια μουσική, από τότε που ήμουν στο γυμνάσιο! Η αλήθεια είναι πως με ενέπνευσαν οι Nirvana και από τότε ήμουν σίγουρος πως αυτό ήθελα να κάνω. Παλιότερα είχαμε ακόμη ένα συγκρότημα. Με τον καιρό εγώ έπαιζα κιθάρα και από εκεί που παίζαμε σε κάποιες τοπικές συναυλίες κάναμε τους «18» κι εδώ και τρεισήμισι χρόνια παίζουμε μαζί.
- Θα θέλαμε να μας πεις αρχικά πώς ξεκίνησε το συγκρότημα, πότε και από ποιους;
- Ήταν αρχές του 2005, Ιανουάριος συγκεκριμένα, εγώ και ο Βαγγέλης ο Κορακάς που είναι στα ντραμς παίζαμε σε ένα μαγαζί εδώ στις Σέρρες και αφού είδαμε ότι υπάρχει χημεία μεταξύ μας και μας αρέσει αυτό το οποίο κάνουμε, είπαμε να δημιουργήσουμε το συγκρότημα. Εν καιρώ ενσωματώθηκαν και τα υπόλοιπα μέλη. Το κάναμε δίχως πολύ σκέψη και κανένα δισταγμό γιατί ήταν κάτι το οποίο θέλαμε και μας άρεσε!
- Τα υπόλοιπα μέλη ποια είναι αυτή τη στιγμή;
- Ο Βαγγέλης ο Κορακάς όπως είπα πιο πριν είναι στα τύμπανα, ο Σάκης ο Αζάς στην ηλεκτρική κιθάρα, ο Τάσος ο Μοσχοβάκης είναι στο μπάσο, στην ακουστική κιθάρα εγώ και στα φωνητικά πάλι εγώ μαζί με τη Νάσια την Καρατζά για το Φεστιβάλ.
- Το όνομα «18 παρά τέταρτο» πώς το εμπνευστήκατε;
- Είναι πολύ απλό! Είναι η ώρα που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε το συγκρότημα. Έξι παρά τέταρτο το απόγευμα ήταν, δηλαδή 18 παρά τέταρτο! Ό, τι διαβάζεις αυτό και είναι!
- Ποιες είναι οι σχέσεις μεταξύ σας;
- Άκρως φιλικές. Κάνουμε πολύ παρέα και οι τρεις. Ο Βαγγέλης βέβαια είναι στην Αθήνα, μένει μόνιμα εκεί και δουλεύει αλλά με τους Σάκη και Τάσο είμαστε πολύ καλά!
- Είστε τρεισήμισι χρόνια μαζί. Υπήρξε κάποια στιγμή που να φοβηθήκατε πως μπορεί να σταματήσετε;
- Όχι! Αγαπάμε αυτό το οποίο κάνουμε, είμαστε ενεργοί αυτά τα τρία και πλέον χρόνια και δε σκεφτήκαμε ούτε στιγμή πως θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο.
- Στις συναυλίες σας αλλάζετε την ενορχήστρωση γνωστών τραγουδιών…
- Απλά παίρνουμε γνωστά τραγούδια και τα διασκευάζουμε, ενορχηστρωτικά περισσότερο, στο δικό μας στυλ.
- Επηρεάζεστε περισσότερο από ποιου είδους τραγούδια και αποδέχεστε τον χαρακτηρισμό του «New Rock» που αποδίδουν στη μουσική σας;
- Η αλήθεια είναι πως ακούμε κατά κόρον ξένα. Αμερικάνικη σκηνή κυρίως -U2, Nine Days, Pink Floyd, Oasis, Lifehouse, Vertical Horizon και άλλα πολλά συγκροτήματα τα οποία είναι ως επί το πλείστον άγνωστα στο ευρύ κοινό- γι' αυτό και τα τραγούδια που γράφουμε μοιάζουν αρκετά με κομμάτια αυτού του στυλ. Το είδος της μουσικής που παίζουμε θα το ονόμαζα κυρίως «Pop Rock». Δηλαδή ροκ κομμάτια με κάποια στοιχεία της ποπ, πιο «ανάλαφρα» θα έλεγα.
- Ανέφερες πως ακούτε κυρίως ξένη μουσική. Ωστόσο οι στίχοι των τραγουδιών σας είναι στα ελληνικά άρα λογικά θα έχετε και κάποια εγχώρια ακούσματα. Γενικότερα ποια είναι η γνώμη σου για την ελληνική μουσική σκηνή;
- Η αλήθεια είναι πως ακούμε μεν, αλλά λίγα πράγματα και συγκεκριμένα. Η γνώμη μου είναι πως υστερεί σε κάποιους τομείς και σε κάποιους όχι. Το μεγάλο της μειονέκτημα έγκειται στο γεγονός ότι εμφανίζονται διαρκώς νέοι καλλιτέχνες ως διάττοντες αστέρες και χάνονται εν μία νυκτί. Αυτό είναι το οποίο με στενοχωρεί θα έλεγα περισσότερο. Από την άλλη, δεν δίνεται πιστεύω η ευκαιρία σε νέους και άγνωστους καλλιτέχνες να φανούν και να δείξουν την αξία τους. Δηλαδή η ελληνική μουσική σκηνή από ποιους αποτελείται; Είναι δέκα, είκοσι άτομα σταθερά εδώ και πόσα χρόνια τα οποία κόβουν και ράβουν κατά το συμφέρον τους. Γι' αυτό και πιστεύω πως το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι ένας θεσμός που δίνει την ευκαιρία σε άγνωστους καλλιτέχνες από κάθε γωνιά της Ελλάδας οι οποίοι μπορούν να αναδειχθούν σε ολόκληρη τη χώρα.
- Αυτό πιστεύεις πως έχει αντίκτυπο και στις ξένες και ελληνικές δισκογραφικές παραγωγές;
- Ναι, πιστεύω πως έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο. Πιστεύω πως οι ξένες παραγωγές αρέσουν σε όλους μας. Στο εξωτερικό έχουν μια άλλη νοοτροπία και μια άλλη φιλοσοφία. Είναι πολύ πιο προσεγμένα από ότι τα ελληνικά. Ηχητικά, και όχι μόνο, δίνουν αποτέλεσμα το οποίο σε «συγκλονίζει» θα έλεγα ενώ εδώ οι δουλειές γίνονται απλά για να γίνονται. Μέσα σε ένα μήνα να τελειώσουμε το δίσκο και να τον διώξουμε στο εμπόριο. Αυτή είναι η στρεβλή φιλοσοφία που επικρατεί δυστυχώς στην Ελλάδα. Η μόνη καλή για τα ελληνικά δεδομένα παραγωγή που μπορώ να σκεφτώ τη δεδομένη στιγμή, είναι αυτή των C:Real.
- Ωραία λοιπόν, ας έρθουμε και στα του Φεστιβάλ. Πώς προέκυψε συμμετοχή σας σε αυτό;
- Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το παρακολουθούμε εδώ και τρία χρόνια. Πέρυσι είχα στείλει το ίδιο κομμάτι με φέτος. Απλά αυτή τη φορά το προωθήσαμε περισσότερο και δώσαμε περισσότερη έμφαση στο στήσιμο, στο στούντιο, στην ηχογράφηση και λοιπά. Στείλαμε το κομμάτι και εν τέλει μας διαλέξανε. Πίστευα στο κομμάτι και πίστευα πως μπορεί να περάσει διότι ήξερα την ώρα που το έγραφα πως δεν είναι ένα κομμάτι μόνο για μένα, αλλά πως ήταν για κάτι περισσότερο. Και εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε και η δική μου κρίση αλλά και οι μέρες σκληρής δουλειάς που επενδύσαμε πάνω σε αυτό.
- Οι στίχοι και η μουσική του «Αν χρειαστεί» είναι δικοί σου. Σημαίνει κάτι παραπάνω αυτό το τραγούδι για σένα, από τη στιγμή μάλιστα που το πίστεψες τόσο και το έστειλες δύο φορές στο Φεστιβάλ;
- Όποιο τραγούδι και αν γράφω βάζω μέσα και ένα κομμάτι του εαυτού μου και αυτό σημαίνει πολλά για μένα. Αυτό το κομμάτι δε διαφέρει και φυσικά και με εκφράζει! Το γεγονός και μόνο ότι το έστειλα δύο φορές στο Φεστιβάλ, πιστεύω πως αποδεικνύει το πόσο πολύ αγαπάω το συγκεκριμένο κομμάτι.
- Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, από τα τραγούδια που έχεις ακούσει και έχεις δει, υπάρχει κάποιο που να σου έχει προξενήσει μεγαλύτερη εντύπωση ή που να το θεωρείς «μεγάλο» αντίπαλο;
- Υπάρχουν καλά τραγούδια, υπάρχουν και μέτρια, αλλά γενικώς δεν υπάρχουν άσχημα τραγούδια. Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο το επίπεδο του Φεστιβάλ ανεβαίνει. Ωστόσο δεν μπορώ να πω ποιο τραγούδι είναι καλύτερο και ποιο χειρότερο. Η αλήθεια είναι πως δε μας έχουν δώσει και μια κάποια εικόνα για το ποια τραγούδια είναι μπροστά στις προτιμήσεις και λοιπά, άρα δεν μπορώ και να γνωρίζω. Και τα δεκαέξι τραγούδια θα ακουστούνε και η επιτροπή μαζί με τον κόσμο θα είναι ο τελευταίος κριτής.
- Θεωρείς την πρόκρισή σας στα τελικά του Φεστιβάλ ως τη σημαντικότερη έως τώρα επιτυχία σας;
- Η συνεργασία μας με τη δισκογραφική εταιρεία και το Φεστιβάλ. Ίσως το Φεστιβάλ να είναι ακόμη πιο σημαντικό αφού για μία ώρα και παραπάνω εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα θα ακουστούν κάποια τραγούδια με πολύ μεγαλύτερο ακροατήριο και αυτό είναι ό, τι πιο σημαντικό κατά την άποψή μου.
- Προς το παρόν ασχολείστε ερασιτεχνικά με τη μουσική, υπό την έννοια πως δεν είναι το κύριο επάγγελμά σας. Οι βλέψεις σας για το μέλλον λογικά θα είναι να κάνετε και ένα βήμα παραπάνω, ίσως και μέσω του Φεστιβάλ;
- Εφόσον κάτι προκύψει, φυσικά και είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε. Το θέμα είναι πως δεν έχουμε μείνει στάσιμοι όλα αυτά τα χρόνια. Έχουμε υλικό και δουλεύουμε διαρκώς και αυτό είναι το πιο θετικό στοιχείο πιστεύω. Δεν ξέρουμε αν μέσα από το Φεστιβάλ θα έρθει κάτι καλύτερο αλλά πιστεύω πως όλοι μας το ευχόμαστε!
- Ας αφήσουμε για λίγο το Φεστιβάλ και μίλησε μας για τη συνεργασία σας με τη δισκογραφική εταιρεία.
- Ξεκινήσαμε το συγκρότημα τον Ιανουάριο του 2005 και μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, τον Νοέμβριο δηλαδή της ίδιας χρονιάς είχαμε συμβόλαιο με εταιρεία της Θεσσαλονίκης, την "Smilerec". Η αλήθεια είναι πως όλα έγιναν κάπως γρήγορα! Στείλαμε κάποια demos με τη μουσική μας, τους αρέσαμε και αφότου έπεσαν οι υπογραφές, κάναμε τον δίσκο, εν συνεχεία το βιντεοκλίπ του «Αντίο, φιλιά και καλή τύχη» και τον χειμώνα του 2007 λύσαμε τη συνεργασία μας. Εκ τότε παίζουμε σε συναυλίες και ευελπιστούμε πως στο μέλλον θα μας δοθεί ξανά η ευκαιρία να δουλέψουμε πάνω σε κάποιο νέο δίσκο.
- Ως μπάντα, έχετε κάποιο άλλο συγκρότημα ως πρότυπο;
- Πρότυπα υπάρχουν πολλά! Αν έπρεπε να σου πω ένα, αυτοί θα ήταν οι U2 πιστεύω, οι οποίοι είναι συγκρότημα για πάνω από τριάντα χρόνια, που στην πορεία το σχήμα τους έμεινε αναλλοίωτο, έχουν κάνει τόσους δίσκους, τόσες συναυλίες και παρόλ' αυτά είναι ακόμη γνωστοί και η μουσική τους παραμένει διαχρονική. Δεν μπορείς να μη θεωρείς αυτό το συγκρότημα ως πρότυπο!
- Αυτό να φανταστώ πως υποκρύπτει μια διάθεση να παραμείνετε όπως είστε;
- Αυτό που θέλουμε όλοι μας, είναι με τον ίδιο ενθουσιασμό και την «ένταση» που είχαμε όταν ξεκινήσαμε στην αρχή, αυτή η «φλόγα» να παραμείνει! Παίζουμε σε συναυλίες τοπικές και δεν έχουμε χάσει την όρεξή μας, θέλουμε να δίνουμε σε κάθε ευκαιρία τον καλύτερό μας εαυτό. Μόνο αυτό θέλουμε και πιστεύω πως θα το κρατήσουμε!
- Και για τέλος, θα θέλατε να αφιερώσετε αυτή σας την επιτυχία κάπου;
- Θα θέλαμε να την αφιερώσουμε στους πραγματικά πάρα μα πάρα πολύ λίγους ανθρώπους οι οποίοι πίστεψαν σε μας. Και αν κατορθώσουμε κάτι παραπάνω θα θέλαμε να το αφιερώσουμε πάλι σε αυτούς γιατί πραγματικά ήταν ελάχιστοι οι άνθρωποι οι οποίοι πίστεψαν στο συγκρότημα και στα όνειρά μας…
- Σας ευχόμαστε ολόψυχα να το επιτύχετε και να αφιερώσετε την επιτυχία σας εκεί που θέλετε. Καλή επιτυχία και ελπίζουμε στο κάτι παραπάνω! Σε ευχαριστούμε πολύ!
- Κι εμείς το ελπίζουμε και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη μας ανταμοιβή! Κι εγώ ευχαριστώ πολύ!
Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου οι «18…παρά τέταρτο» θα τραγουδήσουν για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό της Θεσσαλονίκης στα ημιτελικά του Φεστιβάλ. Από τα δεκαέξι τραγούδια συνολικά δέκα θα προκριθούν στον τελικό της 11ης Οκτωβρίου τα οποία θα επιλέξει η κριτική επιτροπή σε συνδυασμό με τις ψήφους του κόσμου. Οι συναυλίες θα διεξαχθούν αμφότερες στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Π.Α.Ο.Κ. στην Πυλαία και θα ξεκινήσουν στις 21.30 σε απευθείας μετάδοση από τη Ν.Ε.Τ.
Εμείς ευχόμαστε καλή επιτυχία στα παιδιά και ελπίζουμε σε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες πιστεύοντας ακράδαντα πως έχουν όλα τα φόντα για να πετύχουν!
Αρίσταρχος Ν. Ταχινοζλής
| 
